قهوه موثر در بهبودی سلامت کبد

قهوه موثر در بهبودی سلامت کبد

قهوه و تأثیر آن بر بهبودی سلامت کبد

قهوه یکی از محبوب‌ترین نوشیدنی‌های موجود در جهان است و خبر خوب این است که مطالعات جدید نشان داده این نوشیدنی می‌تواند خطر بیماری‌های کبد را تا ۷۰ درصد کاهش دهد. قهوه موثر در بهبودی سلامت کبد :  بیماری مزمن کبدی یکی از شایع‌ترین علل مرگ و میر در ایالات متحده است. این بیماری در درجه اول به دلیل مصرف بیش از حد الکل، کالری و چربی به وجود می‌آید. یکی از نگرانی‌های اصلی در این زمینه این است که اکثر افراد مبتلا به این بیماری از مشکل خود بی‌اطلاع هستند. اگرچه کبد یک عضو حیاتی است، اما اغلب به اندازه قلب پراهمیت دیده نمی‌شود.

یافته‌های پژوهش‌ها نشان می‌دهد که نوشیدن قهوه با کاهش ۴۰ درصدی در میزان سرطان کبد ارتباط دارد. تصور می‌شود که این سرطان از یک مشکل یا بیماری موجود در کبد به وجود می‌آید. بنابراین، این کاهش در خطر ابتلا ممکن است به طور کلی به دلیل اثر محافظتی قهوه بر کبد باشد. همچنین برخی مطالعات از تاثیرات مثبت قهوه بر بیماری کبد چرب غیرالکلی (NAFLD) خبر داده‌اند.
کافئین موجود در قهوه تولید فاکتور رشد بافت همبند را متوقف کرده و سبب کاهش رشد بافت همبند می‌شود.
این اتفاق، به نوبه خود، ممکن است پیشرفت فیبروز کبدی، سیروز الکلی و سرطان آن را کاهش دهد.

احتیاط  :

با این حال، ممکن است کافئین برای همه افراد اعم از مادران باردار و شیرده، کودکان و نوجوانان و بیماران دارای شرایط خاص سودمند نباشد.
نکته عملی: نوشیدن چند فنجان قهوه در روز ممکن است اثر محافظتی بر کبد داشته باشد و خطر ابتلا به بیماری‌های کبدی را کاهش دهد.
قبل از مصرف با پزشک متخصص تغذیه خود مشورت کنید.


مطالب پیشنهادی :

رژیم غذایی خیار و کاهش وزن

رژیم غذایی پر فیبر و کمک به درمان دیابت

ماکارونی مرغ رژیمی

رژیم غذای مناسب بواسیر

رژیم غذایی کبد چرب

رژیم غذایی کبد چرب

رژیم غذایی کبد چرب

رژیم غذایی برای کبد چرب

اگر بیماری کبد چرب در شما تشخیص داده شود و یا مشکوک به این بیماری باشید در این صورت یکی از اولین سوالاتی که احتمالا برای شما مطرح می شود این است که ؛ برای حفظ عملکرد مطلوب کبدتان کدام غذاها را باید مصرف نمایید؟ ساده ترین و صحیح ترین جواب به سوال مذکور این است که به شرایط شما بستگی دارد، چرا که عوامل متعددی در این بیماری دخیل هستند و لذا بهترین رژیم غذایی به علل ابتلا به  این بیماری و شرایط شما بستگی خواهد داشت. برای مثال از دید متخصص تغذیه رژیم غذایی مطلوب برای فردی که به غیر از کبد چرب به بیماری دیابت نیز مبتلا است با رژیم غذایی شخصی که به دیابت مبتلا نیست فرق می کند.

سایر شرایطی که در رژیم غذایی مطلوب برای بیمار کبد چرب دخیل هستند عبارتند از:

  • سن بیمار
  • اینکه بیمار در چه مرحله ای از بیماری قرار دارد .
    (بیماری کبد چرب در طی ۴ مرحله از حالت خفیف ساده تا حالت شدید پیشترفت می کند. برای مثال حالت وخیم تر از بیماری کبد چرب غیر الکلی، حالتی از بیماری کبد چرب به نام ” Non Alcoholic Steatohepatitis” یا “NASH” است که در آن التهاب کبد به همراه از بین رفتن سلول‌های کبدی و افزایش آنزیم‌های کبدی دیده می شود.
  • آیا علت بیماری کبد چرب به مصرف الکل مربوط است و یا خیر؟
    (به عبارتی دیگر آیا کبد چرب از نوع الکلی است و یا غیر الکلی؟)
  • آیا چاقی و دیگرشرایط مرتبط در بیمار  وجود دارد و یا خیر؟

گام اول: گام اول برای شما این است که درک کنید بیماری کبد چرب به ویژه در مراحل وخیم تر،  درمان قطعی و دایمی ندارد و مثل یک سرماخوردگی نیست که پس از درمان ناپدید شود و شما باید همیشه جانب احتیاط را داشته باشید و مراقب سلامت خود باشید. در واقع با استفاده از یک رژیم غذایی مناسب و متعادل می توانید بیماری خود را کنترل و از پیشترفت آن پیشگیری کنید.

رژیم غذایی مناسب

تعدیل عوامل خطرساز از جمله: برطرف نمودن چاقی و اضافه وزن ، کنترل چربی‌های خون، کنترل قند خون و افزایش فعالیت بدنی به کنترل این بیماری کمک شایانی می نماید. قطعا یک رژیم غذایی متعادل برای تخفیف و درمان بیماری کبد چرب ضروری است. کبد یک عضو حیاتی در بدن است چرا که هر آنچه که می خورید (چه خوب و چه بد ) رهسپار کبد می گردد و اگر رژیم غذایی شما نامناسب باشد سلامت کبد شما را در مخاطره قرار می دهد. یک رژیم غذایی مناسب برای بیماری کبد چرب باید بر اعتدال و میانه روی تکیه داشته باشد و باید موادی با ارزش غذایی بالا را مصرف کنید و در مصرف هیچ ماده غذایی خاصی افراط نکنید.

ویتامین و مواد معدنی:

ویتامین ها و مواد معدنی می بایست یک جزء مهم از برنامه غذایی بیماری کبد چرب باشند، چرا که آنها برای متابولیسم، رشد، تکامل و فرآیندهای تولید انرژی از درشت مغذی های چربی و پروتئین و کربوهیدرات ضروری می باشند. آنها همچنبن در تولید هورمونها و گلبول های قرمز خون دخیل هستند. دریافت بیش از حد تمام انواع ویتامین ها و مواد معدنی برای سلامت افراد مبتلا به کبد چرب توصیه نمی شود. نمونه هایی از ویتامین ها و مواد معدنی خوب که دوستدار کبد هستند عبارتند از:
فولات ، ویتامین های ب۱، ب۲،ب۶ و ب۱۲، منگنز و سلنیوم.
ویتامینها و مواد معدنی ای که نمی بایست به مقدار زیاد مصرف شوند و مستعد آسیب رساندن به کبد هستند
عبارتند از: بیوتین، ویتامین های آ، دی و ای.

چربی:

از آنجا که بیماری کبد چرب شامل تجمع چربی در کبد است لذا به نظر می رسد که در یک رژیم غذایی مناسب برای بیماری کبد چرب باید مصرف غذاهای پر چرب محدود گردد. و تا حد امکان از مصرف چربی های اشباع اجتناب گردد و به جای آن غذاهای حاوی چربی غیر اشباع (آن هم در حد اعتدال و محدود) مصرف شوند.
البته نباید روغنهای سالم به طور کامل از رژیم شما حذف شوند.

پروتئین:

افراد مبتلا به بیماری کبد چرب می بایست از مصرف بیش از حد پروتئین اجتناب کنند، چرا که مصرف زیاد پروتئین ممکن است به کبد استرس و فشار  اضافه ای را تحمیل کند. پروتئین می بایست از طریق مصرف غذاهایی نظیر: غذاهای دریایی، گوشت لخم و عاری از چربی، حبوبات و منابع گیاهی تامین گردد. مصرف گوشت مرغ و ماهی بر مصرف گوشت های قرمز ارجحیت دارد. قبل از طبخ و مصرف چربی های اضافه گوشت را از آن جدا کنید و تا حد امکان غذایتان را با روغن کمتر و اندکی طبخ نمایید.

میوه و سبزی:

یک رژیم غذایی مناسب برای تخفیف بیماری کبد چرب می بایست غنی از میوه و سبزیجات باشد .
سبزیجات برگ دار و میوه جاتی که حاوی اسید فولیک هستند برای سلامت کبد اهمیت دارند.
میوه ها همچنین غنی از ویتامین ث هستند.

فیبر و کربوهیدرات پیچیده:

رژیم غذایی کبد چرب باید غنی از فیبر باشد و کربوهیدراتهای پرفیبر بخش اعظم انرژی دریافتی را تشکیل می دهند. غلات کامل، برنج قهوه ای و نان های سبوس دار و … از منابع خوب کربوهیدرات های پرفیبر هستند. همواره به یاد داشته باشید که منابع کربوهیدرات دریافتی شما می بایست از نوع پیچیده و سبوس دار باشند و نه از نوع ساده و باید از مصرف شیرینی جات و شکلات و شکر و نانهای تهیه شده از آرد ساده و بدون سبوس اجتناب نمایید.

الکل:

در این بیماری باید از مصرف الکل اجتناب شود به ویژه اگر بیماری کبد چرب از نوع کبد چرب الکلی باشد.

حفظ تناسب اندام:

از آنجا که بسیاری از افراد مبتلا به کبد چرب از چاقی و اضافه وزن رنج می برند و حفظ تناسب اندام در روند بهبود این بیماری بسیار مهم است لذا افرادی که دچار اضافه وزن هستند می بایست باید در جهت رسیدن به وزن مناسب تلاش نمایند. در ضمن یک رژیم غذایی مطلوب برای بیماری کبد چرب باید با فعالیت بدنی مکفی و اصلاح الگوی زندگی ادغام گردد تا توانایی کاهش تجمع چربی در کبد به حداکثر برسد.

اجزای یک الگوی غذایی خوب برای بیماری کبد چرب عبارت است از:
۲۰-۳۰% پروتئین، ۶۰-۵۰% کربوهیدرات و ۲۰-۳۰ % چربی
(دریافت چربی مهم ترین جزء  است و نباید هیچ وقت بیشتر از ۳۰% شود ).

در واقع یک رژیم غذایی مناسب برای بیماری کبد چرب چندان متفاوت از یک رژیم غذایی سالم برای یک فرد عادی نیست و راه حل کلیدی عبارتست از : کاهش محتوای چربی و اجتناب از مصرف کربوهیدرات های ساده و تلاش در جهت مصرف کامل انرژی دریافتی و پیشگیری از تجمع بیش از حد چربی و کربوهیدرات در بدن.  لازم نیست که برای کسب آمادگی برای یک رژیم غذایی مناسب برای بیماری کبد چرب، ذائقه و لذت از طعم ها را در خود نابود کنید  و فقط باید از ماهیت آنچه که می خورید و روش طبخ آن آگاه باشید و انتخاب های غذایی خود را آگاهانه کنترل کنید.


مطالب پیشنهادی :

رژیم غذایی خیار و کاهش وزن

رژیم غذایی پر فیبر و کمک به درمان دیابت

ماکارونی مرغ رژیمی

رژیم غذای مناسب بواسیر

موارد منع مصرف غذایی برای بواسیر 

موارد منع مصرف غذایی برای بواسیر 

مواد غذایی مضر برای بواسیر

به توصیه متخصص تغذیه بهترین راه برای جلوگیری از بواسیر، کم کردن مصرف غذاهای است که فیبر کمتری دارند چون آن ها می تواند یبوست را  و حتی علائم بواسیر را بدتر کنند. در ادامه به موارد منع مصرف غذایی برای بواسیر  می پردازیم:

برای پیشگیری و یا بدتر شدن علائم بواسیر بهتر است از خوردن موارد زیر خودداری کنید.
  • محصولات لبنی. اینها شامل شیر، پنیر و انواع دیگر است.
  • غذاهای شور.غذاهای شور ممکن است باعث نفخ شوند و بواسیر را حساس تر کنند.
  • آرد سفید. محصولاتی که از این نوع آرد تهیه می شوند شامل نانهای سفید، ماکارونی و شیرینی است.
  • گوشت قرمز.  گوشت قرمز برای هضم به زمان زیادی نیاز دارد و ممکن است یبوست را بدتر کند.
  • گوشت های فرآوری شده. این غذاها فیبر کم و سدیم زیادی دارند و خطر ابتلا به یبوست را افزایش می دهند.
  • غذاهای سرخ شده. هضم غذاهای سرخ شده تا حدودی ممکن است سخت و دشوار باشد.

همچنین باید از مصرف غذاهای زیر خودداری شود:

  • غذاهای ادویه دار.  غذاهای تند ممکن است باعث افزایش درد و ناراحتی همراه با بواسیر شوند.
  • نوشیدنی های کافئین دار. این نوشیدنی ها، به خصوص قهوه، ممکن است مدفوع را سخت کرده و دفع آن را دردناک تر کند.
  • سوء مصرف الکل. مصرف الکل مانند نوشیدنی های کافئین دار، نوشیدنی های الکلی می توانند مدفوع را خشک کرده و ناراحتی شمع ها را تشدید کنند.

کلام آخر

بواسیر یا شمع ها می توانند درد و ناراحتی زیادی ایجاد کنند. در حالی که برخی از غذاها ممکن است علائم آن را بدتر کنند، برخی دیگر می توانند بسیار مفید باشند. افزایش فیبر ممکن است به کاهش علائم بواسیر کمک کند. غلات، حبوبات، سبزیجات و میوه ها دارای فیبر هستند. خوردن بیشتر از آنها ممکن است در حفظ منظم و دفع یبوست و بواسیر موثر باشد. با این حال، اگر علائم شما بهبود نیافته یا وخیم تر شود، به پزشک خود مراجعه کنید تا بهترین برنامه درمانی را برای شما تعیین کند.


بیشتر بدانید :

رژیم غذای مناسب بواسیر

رژیم غذای مناسب بواسیر

رژیم غذای مناسب بواسیر

رژیم غذای برای مبارزه با بواسیر

بواسیر شامل رگه های متورم در مقعد و قسمت های پایین رکتوم می باشد که در صورت عدم درمان می تواند منجر به بروز لخته یا برآمدگی شود. درمان بواسیر احتمالاً نیاز به عمل جراحی دارد. اما خوشبختانه، برخی از غذاها می توانند به تسکین علائم و حتی در وهله اول به جلوگیری از بروز آن کمک کند. بر همین اساس ما سعی کردیم برای کمک به شما رژیم غذای مناسب بواسیر توصیه شده توسط متخصص تغذیه برای مبارزه با بواسیر را در این مقاله مورد بررسی قرار دهیم.

حبوبات

هنگام تلاش برای جلوگیری از شعله ور شدن شمع ها، یکی از مهمترین قوانین این است که به اندازه کافی فیبر بخورید. دو نوع فیبر در مواد های غذایی وجود دارند. فیبر های محلول که در دستگاه گوارش ژلی را تشکیل می دهد و توسط باکتری های معده قابل هضم هستند اما فیبر نامحلول به حجیم شدن مدفوع کمک می کند. برای داشتن یک دستگاه گوارشی سالم، به هر دو فیبر محلول و نامحلول نیاز نیاز دارید. حبوبات دانه های خوراکی گیاهان در خانواده Fabaceae هستند.
آنها شامل موارد زیر می باشند:

  • لوبیا
  • نخود
  • عدس
  • سویا
  • بادام زمینی
  • نخود فرنگی

حبوبات هر دو نوع فیبر را برای بدن شما تامین می کنند اما آن ها بیشتر حاوی فیبرهای محلول هستند. به عنوان مثال، ۱ فنجان (۱۹۸ گرم) عدس پخته شده تقریباً ۱۶ گرم فیبر دارد. این تقریباً نیمی از مصرف فیبر توصیه شده را برای شما تامین می کند. اکثر بزرگسالان باید ۲۱ تا ۳۸ گرم فیبر را در روز دریافت کنند، البته این بسته به سن و جنس افراد ممکن است متفاوت باشد. عدس و سایر حبوبات می توانند حجم مدفوع را افزایش داده و از بروز یبوست جلوگیری می کند که این عامل می تواند به جلوگیری از بواسیر یا تسکین علائم آن کمک کند.

غلات کامل

غلات کامل مانند حبوبات به عنوان گیاهان دارویی در نظر گرفته می شوند.
آنها جوانه، سبوس و آندوسپرم خود را که دارای اجزای مفیدی مانند فیبر هستند، حفظ می کنند. غلات کامل سرشار از فیبر نامحلول هستند. رژیم غذای مناسب بواسیر ، بر همین اساس به حرکت هضم کاهش درد و ناراحتی همراه با بواسیر کمک می کنند. برای کاهش و یا تسکین علائم بواسیر می توانید بلغور جو دوسر را به رژیم غذایی خود اضافه کنید. بلغور جو دوسر حاوی نوع خاصی از فیبر محلول به نام بتا گلوکان است که در عملکرد باکتری های مفید روده موثر هستند.

 کلم بروکلی و سایر سبزیجات ترد

سبزیجات ترد شامل کلم بروکلی، گل کلم، کلم بروکسل، کلم، تربچه و شلغم و کلم است.
در حالی که آنها به دلیل خاصیت ضد سرطانی بودنشان مشهور هستند ، اما مقدار قابل توجهی از فیبر نامحلول بدن را نیز تامین می کنند به عنوان مثال، ۱ فنجان (۷۶ گرم) کلم بروکلی خام حدود ۲ گرم فیبر غذایی را تأمین می کند که همگی نامحلول هستند. علاوه بر این، سبزیجات ترد حاوی گلوکوزینولات، یک ماده شیمیایی گیاهی است که می تواند توسط باکتری های روده تجزیه شود. یک مطالعه در ۱۷ بزرگسال نشان داد که افزایش مصرف سبزیجات صلیبی به میزان ۶.۴ گرم در هر پوند (۱۴ گرم در کیلوگرم) از وزن بدن میکروبیوم روده را در عرض ۲ هفته متنوع کرد. تنوع باکتری های روده به سلامت دستگاه گوارش کمک می کند. همچنین فیبر نامحلول موجود در این سبزجات در جلوگیری از بروز بواسیر تاثیر زیادی دارد.

کنگر فرنگی

کنگر فرنگی حاوی فیبر زیادی است و مانند بسیاری از غذاهای سرشار از فیبر در تغذیه باکتری های مفید روده کمک می کند. بررسی ها نشان داده که اینولین (نوعی فیبر محلول در کنگر فرنگی) تعداد باکتریهای مفید روده مانند Bifidobacteria و Lactobacilli را افزایش می دهد و ممکن است با سالم نگه داشتن روده از بروز شمع ها جلوگیری کرده و باعث تسکین علائم آن شود.

سبزیجات ریشه ای

سبزیجات ریشه ای مانند سیب زمینی شیرین، شلغم، چغندر، هویج و سیب زمینی پر از مواد مغذی بوده و آنها سرشار از فیبر سالم روده هستند که حاوی حدود ۵-۵ گرم در هر وعده هستند. علاوه بر این، سیب زمینی های پخته شده و سرد شده حاوی نوعی کربوهیدرات معروف به نشاسته مقاوم هستند که بدون هضم از دستگاه گوارش عبور کرده؛ و مانند فیبر محلول، به تغذیه باکتری های مفید روده کمک می کند و با پیشگیری از بروز یبوست ممکن است علائم شمع را تسکین دهد. بهترین راه برای ترکیب سبزیجات ریشه ای در رژیم غذایی این است که آن ها را بو داده یا بخارپز کرده و یا بجوشانید. آن ها جایگزین مناسبی برای سیب زمینی سرخ کرده هستند.

کدو

کدو انواع مختلفی دارد و تا حدودی می توان انواع آن در تمام فصول در دسترس قرار دارند. در بین آن ها کدوی حلوایی فیبر بیشتری دارد که می تواند در مقابله با بواسیر نقش موثری داشته باشد. می توانید برای کمک به سلامت دستگاه گوارش خود کدحلوایی را آب پز کنید و با سس بخورید.

فلفل دلمه ای

یکی دیگر از سبزیجات عالی برای تسکین علائم بواسیر، فلفل دلمه ای است.
هر فنجان (۹۲ گرم) فلفل دلمه ای خرد شده ۲ گرم فیبر مورد نیاز بدن را تشکیل می دهد. فلفل دلمه ای با مقدار ۹۳٪ آب تا حدودی به عنوان آب رسان در نظر گرفته می شود که در کنار فیبر، باعث می شود مدفوع راحت تر عبور کرده و مانع از یبوست شود.

کرفس

کرفس همانند فلفل دلمه ای آب و همچنین فیبر زیادی دارد که مدفوع را نرم می کند و نیاز به زور زدن در هنگام دفع مدفوع را کاهش می دهد. یک ساقه بزرگ، ۲۸ تا ۳۱ سانتی متر کرفس ۱ گرم فیبر مورد نیاز بدن را تامین می کند و از ۹۵٪ آب تشکیل شده است. شما می توانید این سبزی ترد را درون سالادها خرد و یا آن را به سوپ یا خورشت اضافه کنید.

خیار و خربزه

خیار و خربزه مانند فلفل دلمه ای و کرفس، روش های خوشمزه ای برای وارد کردن فیبر و آب به دستگاه گوارش هستند.

آلوهای خورشیدی

آلوها ملین طبیعت به حساب می آیند.
بررسی ها نشان می دهد که خوردن مقدار متوسط ​​حداکثر ۱۰ آلو در روز می تواند قوام مدفوع و تحرک دستگاه گوارش را در بین مبتلایان به یبوست بهبود بخشد. این خاصیت آلو نه تنها به فیبر بلکه سوربیتول نیز نسبت داده می شود. سوربیتول یک الکل قند است که روده آن را به خوبی هضم نمی کند و باعث جذب آب در دستگاه گوارش می شود و مدفوع را نرم و نیاز به حرکت دفع مدفوع را تحریک می کند.

گلابی

یک گلابی متوسط نزدیک به ۶ گرم فیبر دارد که ۲۲٪ از نیاز روزانه فیبر شما را تامین می کند. حتما این میوه را با پوست مصرف کنید، زیرا پوست آن حاوی مقدار زیادی فیبر نامحلول است.

سیب

سیب مانند گلابی، دارای مقدار چشمگیر فیبر است.
به عنوان مثال، یک سیب متوسط ​​تقریباً ۵ گرم فیبر دارد.
علاوه بر این، برخی از این حاوی پکتین است.
پکتین فیبر محلولی است که باعث ایجاد قوام ژل مانند در دستگاه گوارش می شود؛
و به نرم شدن و حجیم کردن مدفوع کمک می کند،
زورزدن برای دفع را کاهش داده و از ناراحتی های مربوط به بواسیر جلوگیری می کند.

متخصص تغذیه اصفهان / سیب

تمشک

در حالی که انواع توت ها دارای فیبر هستند،
تمشک به عنوان یک نیروگاه بسته بندی شده فیبر شناخته می شود.
به سادگی ۱ فنجان (۱۲۳ گرم) تمشک خام ۸ گرم فیبر مورد نیاز بدن را تامین می کند.

موز

موز با داشتن پکتین و نشاسته مقاوم یک ماده غذایی ایده آل برای ترکیب در رژیم غذایی برای تسکین علائم بواسیر است. یک موز متوسط، ۱۸-۲۰ سانتی متر ۳ گرم فیبر دارد و یک میوه عالی برای تسکین علائم بواسیر است.

مایعات

هیدراته ماندن به نرمتر و راحت تر شدن مدفوع کمک می کند.
میزان مصرف آب میزان بستگی به سن، جنس و میزان فعالیت شما دارد.
برای طعم دار کردن آب روزانه خود می توانید آن را با برش های لیمو یا انواع توت ها خوشمزه کنید.

 

میزان توصیه شده زینک بدن

میزان توصیه شده زینک بدن

میزان توصیه شده روی برای بدن

کمبود روی از طریق تغییر رژیم ها و مکمل ها، معکوس می شود. افراد مبتلا به کمبود روی می توانند با جستجوی منابع روی و با توجه به آنچه که می خورند، این مشکل را حل کنند. مصرف کافی روی به ویژه برای کودکان بسیار مهم است زیرا حتی کمبود ملایم روی می تواند مانع از رشد، افزایش خطر عفونت و اسهال و بیماری های تنفسی شود. در ادامه مطلب به میزان توصیه شده زینک بدن به توصیه متخصص تغذیه میپردازیم :

میزان توصیه شده برای سنین مختلف به صورت زیر است:

  • کودکان ۱-۸ ساله بین ۳-۵ میلی گرم است.
  • بزرگتر شدن کودک میزان آن افزایش می یابد.
  • پسران ۹ تا ۱۳ ساله روزانه به ۸ میلی گرم روی نیاز دارند.
  • بعد از سن ۱۴ سالگی، نیاز پسران به ۱۱ میلی گرم افزایش می یابد.
  • برای دختران بالای ۸ سال، نیاز به ۸ میلی گرم در روز است.
  • به جزء در سنین ۱۴-۱۸ سال که میزان روی به ۹ میلی گرم در روز افزایش می یابد.
  • زنان باردار و شیرده بسته به سن، نیاز به روی در ۱۱ تا ۱۱ میلی گرم در روز دارند.

بیشتر بخوانید: 

عوارض کمبود زینک

علائم کمبود زینک 

کمبود زینک (تشخیص و درمان)

کمبود زینک (تشخیص و درمان)

کمبود زینک (تشخیص و درمان)

تشخیص کمبود زینک در بدن

کمبود زینک (تشخیص و درمان) : در حالی که یک پزشک می تواند آزمایش خون یا آزمایش ادرار را برای اندازه گیری میزان روی در بدن تجویز کند، این آزمایش ها ممکن است نتیجه قطعی را نشان ندهند چون روی فقط در مقادیر اندکی در سلول های بدن وجود دارد. در تشخیص کمبود روی، یک پزشک باید از تاریخچه سلامتی فرد را مورد بررسی قرار دهد و سؤالاتی در مورد رژیم غذایی فرد بپرسد. اگر فردی روزانه کالری کافی دریافت نکرده و به مقدار کافی از انواع غذاها را مصرف نکند، احتمالاً کمبود روی می تواند یک دلیل اساسی بروز علائم او باشد.

نکاتی برای درمان کمبود زینک

کمبود زینک را می توان به راحتی با مصرف منابع غذایی مناسب درمان کرد.

برخی منابع خوب روی عبارتند از:

  • صدف ها
  • غلات سبوس دار
  • غلات صبحانه غنی شده
  • گوشت قرمز، مرغ و تخم مرغ
  • لوبیا های پخته شده، نخود و حبوبات
  • محصولات لبنی مانند پنیر و شیر کم چرب
  • آجیل و دانه هایی مانند بادام زمینی، بادام، دانه کنجد و دانه کدو تنبل

روش هایی وجود دارد که فرد می تواند غذاهایی را تهیه و مصرف کند تا میزان روی در رژیم های روزانه خود را بیشتر کند. به عنوان مثال، فرد می تواند قبل از پختن، لوبیا را در آب خیس کند. این امر باعث کاهش حضور فیتات ها می شود و بدن را برای پردازش روی آسان تر می کند. انتخاب محصولات دانه ای نیز می تواند به کاهش تعداد فیتات ها کمک کند و مقدار روی را برای استفاده بدن افزایش می دهد. همچنین شواهدی وجود دارد که نشان می دهد افزایش سطح روی در بدن می تواند در رشد سنگ کلیه نقش داشته باشد. برای داشتن رژیم غذایی مناسب میتوانید به یک متخصص تغذیه مراجعه کنید.

از مصرف زیاد روی خودداری کنید، زیرا می تواند منجر به مسمومیت روی و علائم زیر شود:

  • تهوع
  • اسهال
  • سردرد
  • استفراغ
  • گرفتگی شکم
  • از بین رفتن اشتها

بیشتر بخوانید: 

عوارض کمبود زینک

علائم کمبود زینک 

 

علائم کمبود زینک 

علائم کمبود زینک 

برخی از شایع ترین علائم کمبود زینک در بدن

علائم کمبود زینک در بدن بر روی ساختاری و عملکرد صحیح کلیه ها، لوزالمعده، شبکیه، کبد، سلول های خونی، دندان ها، مو، پوست، پروستات و بیضه تاثیر منفی می گذارد. روی عنصر کمیابی است که برای یک سیستم ایمنی سالم ضروری می باشد. کمبود زینک می تواند فرد را مستعد ابتلا به بیماری کند. روی مسئول تعدادی از عملکردها در بدن انسان است و به تحریک فعالیت حداقل ۱۰۰ آنزیم مختلف کمک می کند. برای به دست آوردن فواید فقط مصرف مقدار کمی از روی لازم است، تا علائم کمبود زینک ایجاد نشود.

از دست دادن اشتها

کمبود زینک باعث از بین رفتن اشتها می شود البته علت اصلی این مکانیسم هنوز تشخیص داده نشود اما به نظر می رسد که روی بر انتقال دهنده های عصبی در بخش های مختلف مغز از جمله گاما آمینو بوتیریک اسید (GABA) و آمیگدال اثر می گذارد و اشتهای فرد را تحت تأثیر قرار می دهد. پایین بودن سطح روی در بدن نیز می تواند بر روی حس بویایی و چشایی افراد تاثیر بگذارد و حتی آن ها را مختل که این اختلال به نوبه خود در برخی موارد می تواند منجر به از دست دادن اشتها و کاهش وزن شود. بررسی ها نشان می دهد تجویز خوراکی روزانه ۱۴ میلی گرم روی عنصری به مدت ۲ ماه به درمان بیماران مبتلا به بی اشتهایی عصبی (از دست دادن اشتها) موثر است.

متخصص تغذیه اصفهان / کمبود زینک

رشد ضعیف در کودکان

روی نقش موثری در رشد و نمو طبیعی کودکان دارد. این ماده معدنی برای رشد سلولی، تمایز سلولی و سوخت و ساز بدن ضروری است و کمبود آن می تواند از رشد مناسب کودک جلوگیری کرده و با تضعیف سیستم ایمنی بدن خطر ابتلا به عفونت را افزایش دهد. کمبود این ماده معدنی حتی می تواند از رسیدن کودکان به قد و وزن طبیعی جلوگیری کند و باعث تاخیر در بلوغ جنسی او شود. مصرف مکمل روی می تواند برای جلوگیری از مرگ و میر، عوارض و نارسایی رشد در کودکان سنین ۶ ماه تا ۱۲ سال مفید باشد. از طرفی هم چون روی به مقدار کم در شیر مادر یافت می شود تغذیه با شیر مادر برای نوزادان از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

اختلالات رفتاری

اختلالات روانپزشکی از جمله زوال عقل، اختلال روانی و اختلالات اضطرابی شایع هستند که یکی از علت های بروز آن ها می تواند کمبود زینک باشد. این ماده مغذی ضد استرس است و کمبود آن با بروز نوسانات خلقی همراه است. در صورت عدم درمان به موقع، حتی ممکن است منجر به اختلال کمبود توجه بیش فعالی (ADHD) شود. بررسی ها نشان می دهد سطح مناسب روی در بدن به کاهش علائم افسردگی و اضطراب کمک می کند.

کاهش سطح روی می تواند سنتز سروتونین را مختل کند و منجر به بروز علائم زیر شود:
  • اضطراب
  • عصبانیت
  • افسردگی
  • ترس ناگهانی
  • مکرر خلق و خوی
  • اعتماد به نفس پایین
  • موهای ضعیف و شکننده

 

کمبود زینک باعث تضعیف سلول های پوست سر و بروز مشکلات مو از جمله آلوپسی، سفیدی، خشکی، شکنندگی ساقه مو و ناهنجاری های ساختاری مو می شود. علاوه بر آن کمبود زینک می تواند موهای ابرو و حتی مژه ها را تحت تأثیر قرار دهد. سطح پایین روی با کم کاری تیروئید همراه است که می تواند باعث ریزش مو و آلوپسی شود. رعایت رژیم غذایی حاوی روی یا مصرف مکمل های روی می تواند در درمان عوارض ناشی از کمبود زینک موثر باشد.

  • اسهال مداوم
  • کمبود زینک می تواند منجر به افزایش شیوع و شدت اسهال شود.
  • این کمبود منجر به ضعف سیستم ایمنی بدن شده و پاسخ ایمنی بدن را تغییر می دهد.

ضعف سیستم ایمنی بدن خطر ابتلا به عفونت هایی که باعث اسهال می شوند، به ویژه در کودکان را افزایش می دهد. حتی کمبود زینک در این شرایط می تواند فرد را در معرض خطر ابتلا به سایر بیماری های دستگاه گوارش مانند کولیت اولسراتیو، بیماری کرون و سندرم روده کوتاه قرار دهد. یک مطالعه ۲۰۰۰ توسط انجمن علوم تغذیه ای آمریکا نشان داده که بین کمبود زینک، سوء تغذیه و بیماری اسهال رابطه قوی وجود دارد. محققان به این نتیجه رسیدند که مصرف مکمل های روی خوراکی در کودکان ۶ ماه یا بالاتر که مبتلا به اسهال و کمبود زینک شدید هستند می تواند یک راهکار برای پیشگیری از بروز عوارض آن باشد.

متخصص تغذیه اصفهان / کمبود زینک

مشکلات پوستی

بروز مشکلات پوستی می تواند یکی دیگر از علائم شایع کمبود زینک باشدکه ممکن است منجر به بروز آکنه، اگزما، پسوریازیس، بثورات مشخصه پوستی به نام آکرودرماتیت انتروپاتیکا (به خصوص در اطراف دهان، چشم ها و مقعد) یا پوسته پوسته پوست شود. کمبود زینک حتی می تواند باعث کمرنگ شدن پوست گردد چون روی به سنتز کلاژن کمک می کند که برای پوست سالم و همچنین بهبود زخم های پوستی ضروری و مفید است. علاوه بر این، روی در ساختار پروتئین ها و غشای سلولی وجود دارد و از پوست در برابر اشعه مضر ماوراء بنفش (UV) محافظت می کند. اکثر کارشناسان بهداشتی برای درمان آکنه، پیری پوست و تبخال سمپلکس و همچنین تقویت ترمیم زخم،
استفاده از کرم ها و لوسیون های مبتنی بر روی را توصیه می کنند.

مشکلات بینایی

طبق اعلام انجمن اپتومتریک آمریکا، تامین مقدار مورد نیاز روی برای بینایی ضروری است. مقادیر زیادی روی در ماکولا وجود دارد که بخشی از شبکیه است. کمبود آن می تواند به ضعف دید در شب و آب مروارید ابری منجر شود. بررسی ها نشان می دهد که مثرف مکمل های آنتی اکسیدان و یا روی ممکن است از پیشرفت دژنراسیون ماکولا وابسته به سن (AMD) که دلیل اصلی از بین رفتن بینایی در افراد سالمند است جلوگیری کند. افرادی که در معرض ابتلا به AMD قرار دارند بهتر است در مورد مصرف مکمل روی با پزشک متخصص تغذیه خود مشورت کنند.

کاهش عملکرد شناختی

کمبود زینک همچنین می تواند باعث آسیب به سیستم عصبی شود و مهارت های شناختی مانند یادگیری و لحن هادیونیک (سطح کلی لذت یا ناخوشایند) را مختل کند. همچنین کاهش سطح روی با اختلال در یادگیری همراه است. بررسی ها نشان می دهد که مکمل روی خوراکی ممکن است عملکرد شناختی را در کودکان در سن مدرسه بهبود ببخشد.

ضعیف شدن استخوان ها

روی یک ماده مغذی حیاتی در ساختار استخوان ها است و کمبود آن می تواند تا حد زیادی بر سلامت آن ها تأثیر بگذارد و منجر به درد مفاصل شود.
مصرف مکمل های روی می تواند به حفظ سلامتی استخوان و کاهش خطر آرتریت کمک کند.
قبل از مصرف هرگونه مکمل با پزشک خود مشورت کنید.


بیشتر بخوانید: 

عوارض کمبود زینک

عوارض کمبود زینک

عوارض کمبود زینک

عنصر کمیاب زینک

علائم کمبود زینک در بدن بر روی ساختاری و عملکرد صحیح کلیه ها، لوزالمعده، شبکیه، کبد، سلول های خونی، دندان ها، مو، پوست، پروستات و بیضه تاثیر منفی می گذارد. روی عنصر کمیابی است که برای یک سیستم ایمنی سالم ضروری می باشد. عوارض کمبود زینک : کمبود زینک می تواند فرد را مستعد ابتلا به بیماری کند. روی مسئول تعدادی از عملکردها در بدن انسان است و به تحریک فعالیت حداقل ۱۰۰ آنزیم مختلف کمک می کند. برای به دست آوردن فواید فقط مصرف مقدار کمی از روی لازم است، تا علائم کمبود زینک ایجاد نشود.

در حال حاضر، میزان توصیه شده رژیم غذایی (RDA) برای روی در ایالات متحده ۸ میلی گرم در روز برای زنان و ۱۱ میلی گرم در روز برای مردان است. این عنصر به طور طبیعی در بسیاری از غذاهای مختلف یافت می شود، اما به عنوان یک مکمل غذایی هم موجود است. روی برای تقسیم سلولی بسیار ضروری است و به رشد و نمو طبیعی در دوران بارداری، کودکی و بزرگسالی کمک می کند. علاوه بر آن این عنصر در سنتز DNA، فرایند بیان ژنتیک، عملکرد سیستم ایمنی بدن، سنتز پروتئین و سوخت و ساز کربوهیدرات ها برای تبدیل آنها به انرژی موثر است.

شیوع کمبود زینک

بدن انسان حاوی حدود ۲ تا ۳ گرم روی است که بیشتر در ماهیچه ها و استخوان های اسکلتی ذخیره می شود. اگرچه روی برای سلامتی و عملکرد مناسب بدن ضروری است، اما علائم کمبود زینک در کودکان خردسال، زنان باردار، مادران شیرده و سالمندان به وفور دیده می شود. طبق آمار سازمان بهداشت جهانی، ۳۱ درصد از مردم در سراسر جهان دچار کمبود روی هستند. علت اصلی کمبود زینک عدم تغذیه مناسب، اعتیاد به الکل، جراحی چاقی، دیابت و سایر اختلالات است. داشتن رژیم غذایی مناسب که توسط متخصص تغذیه توصیه می شود، جهت رفع کمبود زینک لازم است.

عوارض کمبود زینک

از علائم کمبود زینک خطر ابتلا به عفونت، سرماخوردگی و آنفولانزا را در افراد افزایش می دهد. در رژیم غذایی نوزادان و سالمندان با سیستم ایمنی ضعیف باید به میزان روی توجه ویژه ای شود. هنگامی که کمبود روی دارید، بدن شما نمی تواند سلولهای سالم و جدیدی تولید کند.

کمبود زینک می تواند در موارد شدید باعث بروز عوارض و علائم زیر شود:

  • اسهال
  • عدم هوشیاری
  • از دست دادن اشتها
  • کاهش حس بو و طعم
  • زخم های باز روی پوست
  • کاهش وزن غیر قابل توضیح
  • زخم هایی که بهبود نمی یابند.

 

ویتامین D و دیابت نوع ۲

ویتامین D و دیابت نوع ۲

ویتامین D و پیشگیری دیابت نوع ۲

ویتامین D و دیابت نوع ۲ : بررسی های جدید در خصوص  ویتامین D و پیشگیری دیابت نوع ۲ نشان می دهد که مصرف ویتامین D به افراد مبتلا به پیش دیابت کمک می کند تا بتوانند خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را کاهش دهند، چون به نظر می رسد مصرف ویتامین دی در میزان قند خون، التهاب و تولید انسولین تأثیر می گذارد. اما از آنجایی که تامین ویتامین دی مورد نیاز برای بدن از طریق رژیم غذایی ممکن است تا حدودی مشکل باشد آفتاب و مصرف مکمل ها می توانند گزینه های مناسبی برای آن باشند.
برای دریافت رژیم غذایی اصولی به پزشک متخصص تغذیه مراجعه کنید.

مصرف حداقل ۱۰۰۰ واحد در روز ویتامین دی در مبتلایان به پیش دیابت ممکن است خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را کاهش دهد. محققان با بررسی حجم بیشتر افراد در تلاشند نتایج واضح تری از این تحقیقات کسب کنند. آن ها به این نتیجه رسیده اند که تقریباً ۸۲ درصد از بزرگسالان آمریکایی آفریقایی و ۶۲ درصد از بزرگسالان اسپانیایی مبتلا به کمبود ویتامین دی هستند. بررسی های بر روی ۴۵۰۰ شرکت کننده با متوسط سن ۶۵ سال از ۹ کارآزمایی بالینی قبلی صورت گرفته است.

ارتباط بین ویتامین دی و دیابت نوع دو

دکتر زاخاری بلومگاردن، استاد بیمارستان Mount Sinai در شهر نیویورک، متخصص در مراقبت از غدد درون ریز و دیابت در ارتباط با تاثیر این ویتامین بر روی مبتلایان به دیابت می گوید: ارتباط بین ویتامین دی و دیابت نوع ۲ بارها مورد بررسی قرار گرفته است و کارآزمایی کنترل شده تصادفی به طور قانع کننده نشان نمی دهد که ویتامین دی از ابتلا به دیابت جلوگیری می کند، اما قیاس های زیر مجموعه ای نشان می دهد که مصرف آن در مبتلایان به پیش دیابت موثر بوده و آن ها را در برابر ابتلا به دیابت نوع دوم محافظت می کند و طبق بررسی های صورت گرفته ویتامین دی بر قند خون تأثیر می گذارد و خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را از سه طریق تولید انسولین، حساسیت به انسولین و التهاب کلی کاهش می دهد و این موضوع فقط برای بزرگسالان صدق نمی کند.

ویتامین D واقعاً یک راهکاری پیشگیری کننده است و از نظر شیمیایی یک هورمون استروئیدی محسوب می شود. این واقعیت که انسولین نیز یک هورمون است، برخی از متخصصان را متقاعد می کند که بین انسولین و ویتامین D رابطه ای وجود دارد،
همچنین به نظر می رسد بسیاری از افراد با سطح ویتامین D کم، دارای نقص ایمنی کلی هستند.


مطالب مرتبط:

چطور ویتامین D دریافت کنیم؟

تأثیر ویتامین D بر بیماری ام اس

تاثیر ویتامین D بر بیماری لوپوس

علائم کمبود ویتامین D

ویتامین D و کاهش خطر سرطان پستان

ویتامین D و کاهش خطر سرطان پستان

ویتامین D و کاهش خطر سرطان پستان

تاثیر ویتامین D بر کاهش خطر سرطان پستان

ویتامین D و کاهش خطر سرطان پستان : یک مطالعه جدید در مورد ارتباط بین ویتامین D و کاهش خطر ابتلا به سرطان پستان نشان می دهد مصرف ویتامین D شانس ابتلا زنان به سرطان پستان را کاهش می دهد. تحقیقات متخصصین تغذیه در مورد نقش ویتامین D و تأثیر آن بر سرطان پستان تازه نیست. اما به نظر می رسد زنان مبتلا به کمبود ویتامین D، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سرطان قرار دارند. اگر چه هنوز مدارک کافی برای اثبات مصرف ویتامین D برای کاهش ابتلا به سرطان پستان وجود ندارد اما بررسی صورت گرفته توسط محققان  دانشگاه کالیفرنیا سن دیگو می تواند امید جدید در رابطه بین این دو موضوع باشد.

ویتامین دی و سرطان پستان

در دو بررسی صورت گرفته یکی بر روی بیش از ۳،۳۰۰ شرکت کننده و دیگری بیش از ۱۷۰۰ شرکت کننده تاثیر ویتامین D بر روی ابتلا زنان به سرطان پستان مورد ارزیابی قرار گرفت. همه شرکت کنندگان زنانی بودند که سن بالای ۵۵ سال داشته و در هنگام ثبت نام هیچ علائمی از سرطان پستان را نداشته اند. در طول آزمایشات به آنها هر دو مکمل ویتامین D و کلسیم داده شد و به مدت متوسط ​​چهار سال وضعیت سلامت زنان ارزیابی شد. در این بررسی غلظت ویتامین D موجود در خون شرکت کننده ها اندازه گیری شده است که محققان به آن سرم ۲۵-هیدروکسی ویتامین D می گویند و مهمترین نوع ویتامین D در خون است.

نویسندگان به این نتیجه رسیدند که زنانی که غلظت بیشتری از ویتامین D در خون دارند خطر ابتلا به سرطان پستان کمتر است. شرکت کنندگان با سطح خون بالای ۶۰ نانوگرم در میلی لیتر این سرم در مقایسه با افراد با کمتر از ۲۰ نانوگرم در میلی لیتر خطر ابتلا به سرطان پستان تا یک پنجم کاهش پیدا کرده بود.


مطالب مرتبط:

چطور ویتامین D دریافت کنیم؟

تأثیر ویتامین D بر بیماری ام اس

تاثیر ویتامین D بر بیماری لوپوس

علائم کمبود ویتامین D